Verslag Cornwall reis mei 2007.   Links rijden is best even wennen, maar na enige aarzelingen had iedere chauffeur dit toch snel onder de knie en koersten we met 16 Mountain Travellers langs de Engelse Zuid Kust. Het dorpje Rye was de eerste stop en wat voor een! Een puur romantisch Engels dorpje met schattige huisjes, kleine straatjes en een lieftallig kerkje. De High Tea bij de Mairmaid was een bekroning van dit kortstondig oponthoud. Via A en M wegen langs Hastings, Brighton en Portsmouth reden we vervolgens naar het schiereiland Portland aan de Jurassic Coast. Zo genoemd naar de vondsten uit de pre historische krijt tijd. Een oud Admiraals huis uitziende op de ankerplaats van de vroegere Britse vloot bood ons onderdak voor de eerste nacht. Dag twee begon bij ochtend gloren. Om zes uur wandelen we al over het met pebble stenen ( Beware! Don,t take with you !) bedekte strand. Via steile paadjes klommen we naar de toppen van de duinen en keken uit over de Atlantische Oceaan ! Het Coast path (of wij?) liep vast in de omheining van de staats gevangenis desolaat in een uithoek van het schiereiland gelegen. Gelukkig was de "Gardian"in de jeugdherberg zo goed nog iets van zijn overheerlijk Engels ontbijt voor ons te bewaren. De reis vervolgend, nu per auto, langs de zuid kust bracht ons door super idyllische dorpjes. Het havenplaatsje Looe maar zeker het kleine vissersdorpje Porpulo steelt ieders hart. Na een lunch in een oud Engelse Mill! Rijden we verder via al te smalle wegen. De wegen zin welhaast te smal voor een auto laat staan voor de toevallige tegenligger. Doch met de Britse beleefdheid en het Eng In Fowey nemen we het veerpont om een van de vele zeearmen over te steken en zijn via Austell en Turlo snel in Penzance. In een schitterend park net buiten dit stadje ligt een oud Victoriaans Herenhuis dat ons de komende dagen onderdak zal bieden. Een eigen keuken en eetzaal voor de selfcatering groups biedt prima gelegenheid ieder zijn kookkunsten te demonstreren en op tafel te toveren. Michaels Mount net als het gelijknamige Saint Michel in Normandie voor de kust gelegen is zondermeer een van de vele hoogte punten van deze reis. Bij laagtij waden we over het strand en via een cobble stone pad naar dit droom eiland. Ch'aska speelt op blote voeten een spelletje met de opkomende golven die snel nadat we voet aan land gezet hebben het eiland weer met wateren omronden. Saint Michaels Mount een Abdij van de eerste eeuwen na Christus werd in de 14 e een kasteel behorende aan een grafelijke familie die dit domeintje tot voor kort bewoonde. Nu mogen de toeristen onder toezicht van de National Trust genieten van al die pracht en praal en…. de schitterende uitzichten op de Engelse kust. In de namiddag brengt een vissersbootje ons weer terug naar het vaste land, naar het dorpje Marazion waar we de bus nemen naar Penzance. In kleine groepjes opgesplitst zwerft ons gezelschap door het stadje. Bezoekt Morrabs Garden of het Tea Houase in de Orangerie van de andere stadstuin. Was het nu de verbrande toast in de selfcatering kitchen?, de deospray van Marjo of zat Valerie toch stiekem op het toilet te roken? We weten het nu nog niet, maar toch ging even na zessen het brandalarm af in de Youth Hostell en joeg alle bewoners naar de verzamelplaats onder de oude olm in de voortuin van het complex. De keukenploeg knutselde echter argeloos door bij het bereiden van een echt Engels ontbijt. Hilariteit alom. Om 7 uur zat ieder dan toch in de auto op weg naar Engelands meest extreme puntje Landsend waar we even na half acht startten met een wandeling over het met gele eikeltjes gemarkeerde voetpad. Het landschap is direct al overweldigend en zo in de vroege ochtend nog niet bedorven door al die vele toeristen. De wandeling verdient zonder meer een plek in de top tien van All the most beautiful walks from England, Scholtland and Wales, zoniet van heel Europa! Bij het kunstzinnig aangelegd theatertje van Minnack dat we na drie uur wandelen bereiken ontmoeten we de rest van de groep. Gezamenlijk drinken we thee en smullen van karot- of apple cake in een klein restaurant waarvan de serres als zwaluwnestjes uitsteken boven de hoge granietrotsen. Ieder raakt diep onder indruk van de passie en gedrevenheid waarmee Grace Dore, een tenger Engelse Lady, hier in 1930 startte met de realisatie van haar droom een Openluchttheater uitgehouwen in de rotsen. Een uitgedunde loopploeg begint aan het twede langere stuk van het Coaspath (in totaal 1000 miles! ) dat ons brengt naar Mousehole een klein vissersdorpje vlak bij Penzance! Minder ruwe rotsen maar daar tegen over een weidse bloemenpracht siert dit deel van de route. Een stukje paradijs, een kleine tot Thea House omgetoverde Cottage, dient ons tot een welverdiende rust. Home baked cake! Merinques with clotted cream! Een plekje om te blijven! Na bijna 10 uur genieten bereiken we ten slotte Mousehole waar Alexandra en Maurice de vermoeide wandelaars ophalen. Alexandra zorgde deze dag voor het alternatieve programma, een auto rondrit langs de kust met Mousehoule , Cornucon, Landsend en St Ives met niet te missen sightseeings! St Ives een klein kunstenaarsplaatsje met vele leuke shops maakt diepe indruk en Ch'aska wordt ingewijd in de geneugtes van het ladies shoppen! Dag vijf brengt het volgende hoogte punt Tintagel. Kings Arthurs trotse kasteel gelegen hoog boven de woeste golven van de Atlantische Oceaan. Eerst dalen we via vele trappen af naar Merlins Cave alleen bij laag water te bezoeken, dan klimmen we via nog meer trappen omhoog naar de restanten van dit eens zo trotse kasteel. Door vele mythes en legendes omfloerste plekje is een van de heiligdommen van de Engelse literatuur. Onze Englisch teacher Valerie en History teacher Marjo zwijmelen weg in vele fantasieën! Wegdromen doet ook Maurice in Bude. Waar bijna iedere schop en zelfs de Post office zijn achternaam draagt! De jeugdherberg Bellever in Dartmoor is ons volgende onderkomen. Klein rustiek maar o zo schitterend gelegen. We kunnen amper wachten en lassen direct een extra wandeling in direct na het avondmaal. Clapper bridge, Wilds pony's in the moor! Een schitterende zonsondergang over een weids heide landschap! De ochtendwandeling had alles in zich. Dauw, natte heide planten, spitste doornstruiken. Kruip en sluipdoortjes. De oude Postbridge uit de eerste eeuwen na Christus, Bellever Forrest en het weidse uitzicht vanaf de rotsen van Bellever Tor! The second walk of the day brengt ons na het ontbijt vanaf Postbridge langs het riviertje de Wharf tot bij de waterval en via schaappaadjes in drie uur terug tot de shop van de National Trust bij Bellever Village. We lunchen ergens onder weg tijdens de autorondrit die ons langs de meest mooie dorpjes van Dartmoor brengt: Two Bridges, Ashburno, Dartmeet, Buckland in the Moor, Whidecompe! Ieder geniet met volle teugen van al dat Engels schoon! Day seven! Glastonbury Tor. The lady of the Lake! Avelon. Zweverige New Age people in de straatjes van Glastonbury village. Een bruiloft hoog op de Motte van een in Keltische gewaden gestoken bruiloftspaar en voltrokken door een langharige en baardige druïde. Maar boven alles StoneHenge. Onbeschrijfelijk, onbegrijpelijk, niet te omvatten mooi en indrukwekkend. Indrukwekkend is ook de eeuwen oude Ceder in de voortuin van het Victoriaanse landgoed dat nu in Salisbury tot jeugdherberg dient en ons onderdag biedt voor de nacht. De laatste nacht van deze schitterende reis die eindigt met een bezoek aan de Kathedraal en middeleeuwse straatjes van Cantebury of met een wandeling langs de witte krijtrotsen en gele lijnoliezaad velden onder die strak blauwe hemel aan de Krijt kust van Doover. Een reis om over te doen! Joop, Hermien, Chris en Roelie, Thea en Maurice, Rietje en Theo, Marjo, Toos, Jeff en Peter, Valerie, Alexandra Chaska en Gerdie bedankt voor jullie aandeel in deze onvergetelijk mooie reis. Jos klik hier voor een fotoimpressie... Terug