Polen dag 1:
Nadat alles is ingepakt, en Thomas nog gauw passende bergschoenen had gekocht, rijden we naar het verzamelpunt. Daar treffen we de rest van de groep. Onze groep bestaat uit 9 mensen: Jos en Gerdie Smeets, Cor en Coby Schouten, de familie Zijlstra en Marjo Nuyens.
Op naar het vliegveld en inchecken maar. Ik sta met mijn koffertje aan de balie, hoor ik naast me de baliemedewerker met een meneer praten. "dus in deze koffer zit de munitie..." "nee, de geweren zitten in die andere koffer.." "Ja, nee, sorry, maar dat moet u dan aan een andere balie inchecken"
Nadat ik ervan overtuigd was dat deze meneer geen terrorist was en dat hij naar Warschau zou vliegen, durfde ik mijn koffertje af te geven. Na een kopje koffie en Ice tea voor mij en mijn broertje gingen we door de paspoort controle. De reis kon beginnen!
Na een probleemloze vlucht kwamen we aan in Krakau. Een busje stond klaar om ons naar het 110 kilometer verwijderde stadje Zakopane te brengen. Het was donker, maar na een uur gereden te hebben konden we langs de weg een laagje sneeuw zien liggen. Ondertussen kropen de getallen op Cor's hoogtemeter steeds verder omhoog. In Zakopane aangekomen lag er toch dik 15 cm sneeuw, waardoor de oprit naar onze herberg (Goodbye Lenin) iets Kerst-achtigs kreeg. We zijn in Polen!
Polen dag 2:
Na een heerlijke nachtrust in onze herberg, sta ik op (7:00u) Omdat het een stralende dag is met blauwe hemel en veel SNEEUW, gaan we een winterwandeling maken naar de top van de Nosal. Voordat de reis begon, beloofde Jos ons prachtige herfstwandelingen, maar blijkbaar liep de natuur toch een seizoen vooruit. Het was best grappig om te zien dat de bladeren van de bomen bovenóp de sneeuw vielen, in plaats van andersom. De wandeling was heel mooi, mooie natuur en een mooie lucht. We kwamen een beetje koud, maar voldaan van de berg naar beneden.
Toen was het natuurlijk tijd voor warme chocolademelk, koffie en wat kleins om te eten. We vonden een cafeetje aan een rotonde in Zakopane. Het deed me denken aan een knus kabouterholletje. Had ik gezegd iets kleins om te eten? Nadat we onze soep hadden besteld, komt er een schaal brood op tafel een de rijkst gevulde goulashsoep die ik ooit heb gezien. Heel erg lekker, maar ik kreeg het niet op.
We zijn nog een beetje door het stadje gelopen, dat een wintersportplaats voor de rijkere Polen is. Zakopane is niet groot, een hoofdstraat, maar die is wel erg lang. Na een beetje te hebben rondgekeken, lopen we terug naar Goodbye Lenin. Mijn voeten doen nu wel een beetje pijn, er klopt iets niet met mijn schoenen, geloof ik.
Polen dag 3:
Vandaag kunnen we kiezen: lange wandeling of korte wandeling. Aangezien mijn voeten nog steeds een beetje pijn doen, en het heel gezellig is om met Coby, Gerdie, Marjo en Thomas mee te lopen, koos ik voor de korte(re) route. De mannen en mijn moeder gaan naar de top. Wij lopen ondertussen over een ondergesneeuwde vlakte en ik moet uitkijken dat ik niet te snel loop, want het mist zó erg, dat we de bosrand niet eens zien.
Nadat we allemaal weer bij elkaar zijn gekomen eten we in een soort gezellig après-ski achtig restaurantje.
Polen dag 4:
Ik ben wakker doordat er een raar rommelend geluid boven mij klonk (6:30u) Daar hoor ik het weer. Het blijken daklawines te zijn, het dooit, sneeuwt, dooit, sneeuwt en dooit. De huizen zijn zo gebouwd dat er nooit heel veel sneeuw op het dak kan liggen. De daken zijn heel erg driehoekig/ spits. Ik hoop maar dat niemand buiten onder het dak stond toen de sneeuw naar beneden viel
Ik kan uitslapen, omdat alleen de mannen en mijn moeder nog een wandeling gaan maken. Het sneeuwt alweer.
Nou, het sneeuwde blijkbaar te hard want ze zijn alweer terug. Ik heb ondertussen Hyves ontdekt, dankzij Coby en Thomas, en begin mijn Polen-logboek daarop te schrijven. De dag is nog jong, en we hebben geen zin om de hele dag in de herberg te hangen, daarvoor zijn we niet in Polen. Jos en mijn ouders gaan daarom naar een heel groot tropisch zwembad in de buurt. Thomas mag vanwege zijn gebroken arm niet zwemmen dus gaan wij en de andere dames het stadje in om de vele kraampjes te bekijken. Tenminste, als ons taxibusje zich uit de sneeuw heeft bevrijd. Oops, daar gleed hij bijna weer weg.
Nadat we ons allemaal verzameld hebben bij restaurant "Kazema" gaan we eten. Na zo'n dag in de sneeuw is dat wel nodig, we zijn allemaal tot aan de kuiten nat.
Polen dag 5:
We hebben onze spullen gepakt, want vandaag gaat het met het busje naar Auschwitz en Auschwitz-Birkenau. In Auschwitz aangekomen valt ons meteen op dat er heel veel schoolklassen zijn.
We lopen onder de beruchte 'Arbeit macht frei'-poort door en gaan een van de barakken binnen. Het zijn stenen gebouwen met meestal 2 verdiepingen. In elke barak is een vaste tentoonstelling over één van de vele verschrikkingen van het kamp. De barak die de meeste indruk op mij maakte, was de barak waar alle prothesen, brillen, babykleertjes, afgeknipte haren en potten en pannen waren. Echt alles werd gesorteerd.
We gingen nog een gaskamer binnen (die is echt veel kleiner dan ik me had voorgesteld) en ik vroeg me af hoe er vandaag de dag nog mensen kunnen zijn die de Holocaust ontkennen.
Aangezien we met onze chauffeur om 14:00u hadden afgesproken, hadden we niet de tijd om alle barakken te bekijken. Ik denk dat als je alles gezien wilt hebben, je op zijn minst 3 dagen op dat terrein moet blijven. We reden naar Auschwitz II, ook bekend als Birkenau. Dit herkende ik meteen terug van de scène uit Schindler's List. Vreemd genoeg maakte Birkenau in zijn grote leegte veel meer indruk op me. De barakken, niet veel meer dan planken hout en een kachel, waren ontworpen als paardenstallen voor 52 paarden. In die barakken sliepen meestal 400 mensen.
Ik vind dat scholen, ook Nederlandse scholen er goed aan doen een vernietigingskamp op te zoeken, want het laat een grote indruk op je achter.
Na een indrukwekkende dag, rijden we met het busje naar Krakau, naar onze tweede herberg. Deze herberg heet ook Goodbye Lenin. Deze ziet er heel anders uit dan de vorige. De vorige herberg was een knusse berghut en dit lijkt wel een gezellig hotel. Alles hangt er vol met (karikaturen van) Lenin. Leuzen als "A lie told often enough becomes truth" sieren de muren. Dit is communisme 100% omgezet naar het kapitalisme en dat bevalt me wel. De service is heel goed, we krijgen een korte rondleiding door het huis en een welkomstdrankje om ons te ontspannen.
We zitten midden in de Joodse wijk Kazimierz, dus moet er ook in een Joods restaurant gegeten worden.
Polen dag 6:
Krakau is mooi. Daarvan ben ik al gauw overtuigd. We maken vandaag onze ronden door de stad en bezichtigen een paar kerken en het kasteel de Wavel. Gewoon om een indruk te krijgen van de stad. De lakenhal en de pleinen eromheen zijn niet alleen mooi maar ook heel gezellig met alle kraampjes vol met kettinkjes en andere snuisterijen. We dronken een heerlijke chocolademelk in de "Sacher" (Wedel, een echte aanrader!) van Polen, Jos en Gerdie trakteerden om hun 39e huwelijksdag te vieren. Wij hadden die bijzondere dag natuurlijk ook niet vergeten, en op de terugweg naar de jeugdherberg kochten we stiekem twee Joodse Rabbi's gesneden uit hout, die je hier op elke straathoek wel vindt.
Ik at voor het eerst in 6 dagen géén vlees met frieten, maar tagliatelle.
Ik moet zeggen Krakau is een heel erg leuke stad. Aangezien we morgen de Schindler's List tour gaan lopen, kijken we nu de film (oops, de eerste DVD blijkt verdwenen te zijn)
Polen dag 7:
Vandaag zullen we de Schindler's List tour lopen. Maar voordat we dat gaan doen, gaan mijn familie en ik nog naar de Wavel om de kathedraal te bezichtigen en om in de lakenhal een leuke ketting voor mijn moeder uit te zoeken. De rest van de groep ging shoppen of een ander deel van de stad bekijken. De kathedraal in de Wavel deed me denken aan kerken in Asissi in Italië, niet gek als je bedenkt dat deze kerken door de Franciscanenorde is gesticht.
Voor mijn moeder hebben we een mooie armband gevonden, en voor mij een ring.
Maar nu gaan we aan de Schindler's List tour beginnen. Onze gids heet Johanna, maar iedereen noemt haar Ashka. Ze legt ons uit dat er in de Joodse wijk 8 synagogen zijn, daarvan zijn er nog 3 open als gebedsruimte, de rest wordt als museum gebruikt. De scènes van het ghetto in de film werden in de Joodse wijk opgenomen. Ik herken delen van de stad terug van scènes uit de film. De gids legt helder uit en ik moet zeggen, dit vond ik het leukste van de hele reis. We bezoeken nog Schindler's fabriek, deze ligt in een wijk met allemaal snoepfabrieken. Het lijkt alsof het communisme er net uit vertrokken is, zo troosteloos staan de 50er jaren gebouwen erbij.
Na deze tour zijn we nog wat gaan eten in een eettentje dat door Polen wordt bezocht, de muren zijn versierd met weckglazen, kolen en radijsjes. Het eten is er goed en goedkoop.
Morgen moeten we helaas weer terug naar huis.
Ik vond het een heel erg indrukwekkende vakantie. Polen, maar vooral Krakau, waren heel erg mooi. De stad is maar heel klein, maar rijk aan mooie gebouwen uit de tijd van koningen en vorsten.
Ik kan iedereen een reis naar Polen aanraden, vooral met Mountain Travel!
Clara Zijlstra
|